İkisi de sert, granüllü, DOP korumalı İtalyan peyniri. Ama mutfakta birbirinin yerine geçmeleri her zaman doğru olmuyor.
Bu iki peynir Türkiye'de sık sık aynı ürünmüş gibi konuşulur. Benzerlikleri gerçektir — ikisi de inek sütünden, ikisi de büyük tekerler halinde, ikisi de uzun olgunlaştırmayla üretilir. Ama şartnameleri farklıdır ve bu fark tabakta görünür.
Süt ve besleme
Parmigiano Reggiano DOP şartnamesi daha kısıtlayıcıdır. Üretim bölgesi Emilia-Romagna'nın belirli illeri ve Mantova'nın bir kısmıyla sınırlıdır. Süt çiğdir, günde iki sağımdan gelir ve hayvanların beslenmesinde silaj kullanılamaz.
Grana Padano DOP bölgesi çok daha geniştir — Po Ovası boyunca uzanır. Süt yine çiğdir ancak besleme kuralları daha esnektir ve üretimde lizozim (yumurta akı kaynaklı bir koruyucu) kullanımına izin verilir. Bu, yumurta alerjisi olan misafirler için not edilmesi gereken bir ayrıntıdır.
Olgunlaştırma
Parmigiano Reggiano en az 12 ay olgunlaşır; ticari olarak 24, 36 ve 48 aylık ürünler yaygındır. Grana Padano en az 9 aydan başlar ve genellikle daha erken tüketilir.
Süre uzadıkça her ikisinde de doku kırılganlaşır ve tirozin kristalleri belirginleşir — kesitte görülen o küçük beyaz noktalar ve ağızda hissedilen çıtırtı budur. Bu kristaller bir kusur değil, olgunluk işaretidir.
Tabakta fark
Parmigiano Reggiano daha yoğun, daha karmaşık ve daha uzun bitişlidir; kuruyemiş, et suyu ve olgun meyve notaları taşır. Grana Padano daha yumuşak, daha tatlı ve daha az tuzludur; aroması daha az katmanlıdır.
Bu, Grana Padano'yu düşük kaliteli yapmaz. Farklı bir üründür ve bazı yerlerde daha uygundur.
Hangisi nerede
Peynir tabağında Parmigiano Reggiano. Tek başına servis edilen, kırılarak sunulan, misafirin fark ettiği ürün budur. 24 ay dengeli, 36 ay yoğun, 48 ay Riserva yoğun ve konsantre bir profil verir.
Yoğun kullanımda Grana Padano. Günlük rende, çorba,